Kalpsiz Mektup Şiiri - Mavi Ala

Sen beni şu dünyada,
Ruhum olmadan bıraktın.
Sen çarenin tüm renklerini
Ve çaresizliğin en kör
En vicdansız renklerini
Gözlerimde yaşlarla tattırdın.
Sen duyguları içine sığmayan,
Kelebeklerle koşuşturan
Ufak bir kız çocuğundan;
Sevgisi nefret ile donmuş,
Zalim bir kadın yarattın.
Sen bu kadını sokaklarda
Sıcak yuvasız bıraktın.
Bir de yetmezmiş gibi
Yüreğime kesikler attın.
Sen kanayan yaralarıma
Tuz bastın, toprak attın.
Sen dağlarda çığ altında,
Nefessiz bıraktın ya beni;
Yürüdüğün karlarda,
Ayak izin seni hatırlamasın.
Sen yağmurlu havalarda,
susuz bıraktın ya beni;
senin de susuz kalsın,
Kurusun çöllerde mezarın.