Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yürek hislerinde zaman zaman yanılır, çünkü sevda düştü mü mantık kaybolur, yürek deli dolu başına buyruk davrana bilir... Buda zaman zaman yanılmalara yol açsa bile genelde hep doğrudur yolu ona kulak vermek gerek...
Kaleminize sağlık Mualla Hanım...
Saygımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta