Kalıyor. Şiiri - Fehmi Tazegül

Bizde mutlu olabilsek ne çıkar.
Ne oluyorsa hep bizlere oluyor.
Gözlerden hasretle yaşlar akar.
Kederler dertler içimde kalıyor.

Kimse bilmiyor bizdeki halleri.
Kırdırlar hep kalem tutan elleri.
Bunlara şahittir sazımın telleri.
Benim sözlerim içimde kalıyor.

Kışlar geliyor baharıma yazıma.
Fakir yoksulluk yazılmış anlıma.
Emekçi diyorlar benim namıma.
Çektiklerim canım bende kalıyor.

Fehmi.
Saçlarım ağardı düzen diye diye.
Yıllarca muhtaç olmuşuz sevgiye.
Bayramlarsa her gün bizim deliye.
Haksızlık işçiye emekçiye kalıyor.