Kalemin Nabzı Şiiri - Sinan Bayram

Geceye eğilmiş bir masa başında
sessizlikle konuşur parmaklarım,
ve kalem —
ince bir damar gibi
kâğıdın kalbine bağlanır.

Her dokunuşta atar bir nabız,
mürekkep yürür beyazlığın içinde,
sanki sözcükler değil de
kanımdan kopan hatıralar
akıyordur satırlara.

Duraksarım bazen,
çünkü kalemin ritmi
benimkini geçer;
o bilir nereye varacağını
ben henüz susmuşken.

Bir harf düşer —
tik… tak…
bir cümle büyür —
tik… tak…
ve şiir doğar
zamanın göğsüne vurulan
kararlı bir nabız gibi.

Kalem durduğunda
sessizlik geri döner,
ama kâğıtta hâlâ yaşar
o görünmeyen atış:
yazılmış bir kalbin izi.

Sinan Bayram