Kalem Söylese Şiiri - Yunus Hüseyni

Kaç zamandır gözlerim görmese de
Seni görmeden kalemim söylese

Vakti gelmişse, ayrılık hasretini
Bu ıssız suskunluğumun marifetini
Gece ile gündüzün eşsiz zerafetini
Kelam olmasa da kalem söylese

Gözlerim görmese de unutmaz aklım
Senin için kuruldu yüreğime tahtın
Seni sevmekmiş dünyada ki bahtım
Mecnun utansa da kalem söylese

Gece yakamoz pırıltısı gözlerini
Rüzgâr haykırsa nasıl özlendiğini
Yüreğimden gelen suskun sözlerimi
Aşkımın derinliğinı kalem söylese

Yormadı hayat, hasretin yorduğu kadar
Şükür Elhamdülillah, bende ki böyle kader
Kimilerine göre kâr, kimilerine göre zarar
Yapabilse hesabını da, kalem söylese

Herkese saklı kalbim, lakin senin avucunda
Kupkuru bir balığım, insanlığın denizinde
Mısralar bulutlardan yağmur olup yağsa da
Anlatabilse sevgimi, mavi kalem söylese

Seninle yükselir göğe dimağım
Yokluğunda baslar hafıza kaybım
Göğün grisi, yaprakların sarısı nedendir
Cevabını bilerek kalemim söylese

Cevabını bildiğim, bilmezlikten geldigim
Sormak isteyip de asla soramadığım
Utancın perdesini aramayıp haykıracağım
İmkansız bu aşkı, mavi kalemim söylese