Dağlı bir Kalebent’im
Bu kentte
Suçum büyük müebbetten
Yalnız dağlıların bildiği
Döğmeler taşırım bedenimde
Görenleri ürküten.
Yılan büyüleriyle dolaşırım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta