Kaldık ayazda Şiiri - Dağlar Özügüç

İlgisizliğin ektiği tohum
Cehaletin koynunda yeşerirmiş
Sindirilmemiş bir derin cehalet
İnsanlığın mahvına sebep olurmuş
Bir bahar umudu da söndü
Meltemi bekledik de ne oldu?
Bak kaldık ayazda
Bu onun kaçıncı söz verişi
Bir insan hiç sözünde durmaz mı?
Yakındır artık sabrın sona erişi
Giden gemi görünmez oldu ufukta
Gecenin hüznünü bırakıp gitti
Bir başıma kaldım bu soğukta
Ruhumu derin bir sükut sardı
Korumasızlığın koynunda arafta