Bazen en değerli şeyleri akıp giden bir nehre bırakırız.
Belki de buyüzden gözyaşımız ara ara taşmakta.
Önemli olan ise yaşamın bir akışına dahil olmak değil,
Yaşamın kalbinizin duruşuna akabilmesidir.
Öyle oldukça nehrin ne başı ne ortası nede sonu vardır!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta