Kalbimde İslam Şiiri - Şahin Yavuzkaplan

Bir ezan sesiyle başlar bazen hayat,
Gönül sarayımda yankı yapar o sadâ…
İçimde bir nur uyanır ansızın,
Kalbim, secdeye iner her damlasında.

Toprak suskun, gökyüzü mahzun,
Bir yetimin duası gibi geceye sığınırım.
Rabbim, ne zaman seni unutsam,
Bir yaprak düşer vicdanıma, kan gibi.

Yollar uzun, nefis çetin, dünya bulanık,
Ama senin adınla berraklaşır kalbim.
Ne zaman "Bismillah" desem,
İçimde kırılan aynalar tekrar ışıldar.

Ben, günahlarla örülmüş bir kışım belki,
Ama rahmetinle bahar bulan bir ümmetim.
Sen affetmeyi seversin ya Rabbi,
Ben ise affedilmeye muhtaç bir nefesteyim.

Kur’an’ın ayet ayet işledi yüreğimi,
Her harfi bir umut, her kelimesi sonsuz.
İman, bir sabahın seherinde
Gözyaşıyla uyanmaktır bazen.

Hz. Muhammed’in (s.a.v.) adını andığımda
Titrer dudaklarımda suskunluk.
O'na ümmet olmanın mahcubiyetinde
Gözlerim ıslanır, dilim dua kesilir.

İslam, sadece bir din değil,
Bir yaşama biçimi, bir aşk, bir vuslat.
Küfrün gölgesinde bir ışık gibi parlar
Ve karanlığa sabırla meydan okur.

Secdede gözyaşını gizleyen alnımdır,
Tesbihte kalbimin attığı her zikirdir.
Ve her hamd,
Rabbime dönen bir mektubumdur.

Ey Allah'ım,
Beni sana layık bir kul eyle,
Bu fani dünyada
Adını anarken gözleri dolanlardan eyle.