Kalanın Yarası Şiiri - Mustafa Alp

her giden bir parça koparır içimden,
sanki canım gider ardı sıra.
kalan ben olurum, dert olur adım,
geceler yoldaş olur yalnızlığıma.

bir zamanlar güldüğüm yerlerde,
şimdi sessizlik çöker üstüme.
adını anınca titrer dudaklarım,
gözyaşı dolar gözlerime.

ne yapsam geçmez bu sızı,
ne uyku çare olur, ne zaman.
kalbimde açılan bu derin yara,
her gün biraz daha kanar durmadan.

sevdik mi candan severiz,
kırılırız ama belli etmeyiz.
içimize ata ata büyür dert,
bir gün taşar, tutamayız.

giden ardına bile bakmazken,
biz bir bakışa ömür veririz.
bir hatıraya tutunup kalırız,
yıkılan hayallerle yaşar gideriz.

kader der geçeriz belki,
ama içimiz bilir gerçeği.
her giden bize bir ders verir,
biz ona aşk acısı deriz, hepsi bu işte.

yol uzun, yük ağır omzumda,
kalbim yorgun, ruhum bitkin.
bir gün diner mi bu sancı?
bilmem. umut bile artık ürkek, tedirgin.

Mustafa Alp
02/02/2024 04.00