Kalan Ömrüm Şiiri - İhsan Yılmaz

Kalan Ömrüm

İhsan Yılmaz

Sen geldin, İçimde susturduğum ne varsa Bir bir sesini buldu. Adını anarken bile Yıllardır kapalı bir pencere açılıyor; İçeri sen giriyorsun.

Seni seviyorum… Öyle, güzel bir söz olsun diye değil; Günün ortasında ansızın özleyip Kalabalığın içinde sesini arayacak kadar. Bir şey anlatırken durup “Keşke şimdi burada olsaydı” diyecek kadar.

Sevgili, Yorgunluğunu saklamak zorunda kalma benden. Her zaman gülemeyebilirsin; Ben senin kederli yüzünü de severim. Anlatamadığın bir günün sonunda Yanında sessizce oturmayı da bilirim.

Bir gün kendini kimsesiz hissedersen Adımı geçir içinden. Ben, sana söyleyemediğim bütün kelimelerle Yine seni seviyor olacağım.

Çünkü sen, Ömrüme gelmiş geçici bir sevinç değil; Kalan yıllarımı Birlikte yaşamak istediğim kadınsın.
Ekim / 2026