KALAN İZ
Yaraya söz yetmedi,
Gözlerimiz yollarda savruldu,
Yüzümüz toprağa değdi sessizce.
Adımlarımız suskun,
Bakışlarımız kırık,
Zaman geçti ama yara hâlâ içimizde.
Rüzgâr taşıdı sözcüklerimizi,
Ama ne götürdü ne unutuldu;
Sadece iz bıraktı, derin ve sessiz.
Yaraya söz yetmedi,
Gözlerimiz hâlâ yollarda,
Ve yüzümüz, hatıralarla birlikte yere sürüldü.
Yücel ÖZKÜ
20 Mart 2026/23:07
Kayıt Tarihi : 20.3.2026 23:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!