Ne güzellikler soldu, gittiler bir bir,
Eyvah! Toprak doymuyor, "gel" diyor kabir.
Anan baban nerede, yoldaşın hani?
Ne yoksulu var bâki, ne de ekâbir.
Dünyanın hali hazin, bazen acıklı,
Düşünsen de kavranmaz, yoruyor aklı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta