KALAN
Akşamüstüydü, sustu sokak,
Rüzgâr saçlarına dokundu.
Penceremde kaldı solgun ışık,
Gidişin duvarlarda kaldı.
Gülüşün düştü akşamıma,
Akşamın koynunda üşüdü sesin.
Masada kaldı yarım düşümüz,
Her sabah baktım, sustum.
Takvimde kaldı son yaprak,
Günler elimden geçti.
Fincan soğudu boş sandalyende,
Sen gittin, ev kaldı hüznünle.
Adın geçse eski bir türküde,
Pencerem kendiliğinden açılır.
Kuş konar akşam eşiğine,
İçimde yarım kalan uyanır.
YÜCEL ÖZKÜ
7 Eylül 2026/08:09
Kayıt Tarihi : 7.09.2026 08:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!