Kalan Şiiri - Yücel Özkü

KALAN
Giden kendine bir yol buluyor da,
Kalan hangi kapıya varsın?
Bir eşik susuyor ardından,
Kalan hangi düşe tutunsun?

Giden yoluna düşüp gidiyor,
Kalan olduğu yerde bekliyor.
Bir iz kalıyor avuçlarında,
Zaman o izi silemiyor.

Giden ardında sessizlik bırakıyor,
Kalan o sessizliğe sarılıyor.
Gece yavaşça çekiliyor,
Sessizlik adını söylüyor.

Giden kendine bir yol buluyor da,
Kalan nereye dönüp baksın?
Bazı yollar geri dönmüyor,
Kalan kendi yüreğine sığınsın.

YÜCEL ÖZKÜ
11 Ağustos 2026/17:18