Kalamıyorum Şiiri - Mehmet Çiftlikli

KALAMIYORUM
Yolum uzun dağlar ise geçilmez,
Bir türlü de sana gelemiyorum,
Kazma kürek ile bu yol açılmaz,
Ferhat gibi dağı delemiyorum.

İki elim inan olsada kandan,
Kesin şüphelerin olmasın bundan,
Senin uğruna vaz geçerim candan,
Ölem derim amma ölemiyorum.

O canan da bana sitem etsede,
Beni terk edip de çekip gitsede,
Bu kara sevdan tamamen bitsede,
Senden başkasını dilemiyorum.

Şu gökyüzü de şahittir sevdama,
Günler şaşkın saatimse muamma,
Seven sevmediğini siliyor amma,
Bir ben sevdiğimi silemiyorum.

Unut desende unutamam seni,
Sükutüm sevdamda duymuyon beni,
Rüyalarımda aradım gölgeni,
Ne garip kendimi bulamıyorum,

Yüreğim de kor oldu dağlıyorum,
Bunu da kaderime bağlıyorum,
Sensiz geçen zamana ağlıyorum,
Sen olmassan inan gülemiyorum.

Mehmet im dünyam dönüyorsa garip,
Günlerim hüzün yaşarım muzdarip,
Misafir olarak gönlüne girip ,
Bir türlü ordan da kalamıyorum.
Mehmet Çiftlikli