Kalabalıkta Boğulmak

Kurtulamadığım bir hikâyenin girdabında,
Yüzmeye çalışırken yine en dibe çekiliyorum.
Yağmurlar omuzlarımı ıslatıyor,
ve ben bu yükü artık taşıyamayacağımı anlıyorum.
Siz bana bakanlar gözler,
duyuyor musunuz söylediklerimi,
yoksa kalabalıkta savrulan gürültümü sözlerim?
Boğuluyorum yine
bu hikâyenin derinliklerinde.
Bir sal, bir can simidi
Belki tutunacak bir dal
Ne kıyısı var bu denizin ne de dibi.
Çekildikçe daha çok çekiyor beni
karanlık suların Kara inine.
Siz kalabalıklar, size diyorum
Dehlizlerin kenarında yürütüyorsunuz beni;
hikâyemi dinlemeden
yargılıyorsunuz bütün benliğimi.
Kurtulamadığım bir hikâye bu;
Sürüden ayrılan kuzunun
kurttan kurtulamayışı gibi
nefes nefese, çaresiz,
hep aynı sonun eşiğinde.
Yine gafil yakalıyor Korsan kalabalıklar
Hikayemi dinlemeden boğuyor beni...