Kal Güle Güle Şiiri - Teyfik Karadaş

Her nerede görsen yüzüme güldün
Yarenim olarak ben seni bildim
Seviyordur diye yanına geldim
Yanlış anlamışım kal güle güle

Şöyle bir düşündüm maziye dalıp
Mecnun ettin beni gönlümü çalıp
Ben gittikten sonra bir kaval alıp
Ayrılık havası çal güle güle

Ben çile çekerken Erciş'te Van'da
Düşüncen değişmiş geçen zamanda
Hiç yüzün gülmesin iki cihanda
Gayya çukuruna dal güle güle

Hep yoksul yaşadım olmadı param
Birgün baş tutmadı kanayan yaram
Senden başkasıyla yâr olmam haram
Boş yere ahımı al güle güle

Çekersin sanmıştım benim nazımı
Borana çevirdin bu yıl yazımı
Şair Teyfikiyem çok say azımı
Yersen zehir olsun bal güle güle