Kâkül Şiiri - Sefercan Karaman

Sefercan Karaman
17

ŞİİR


8

TAKİPÇİ

Kâkül

Ne hep...
Ne hiç.
Parola bu
Her şeyden yeteri kadar.

Yakınlaşırsam, kirpiyim
Dikenim batar
Uzaklaşırsam, göremem
Özlemim tutar.

Seyirlik, kısa
Ömürlük, uzun mu?
Azı yetmez sevginin
Çoğu öldürür.
İnsan, akıllıca sevmelidir
Mecnun da kimmiş?
Deli demektir.
Ne Mecnun olmak gerekir âşıklara
Ya da dağları niye delelim?

Ne gam var yüzünde,
Ne de gülüşünde keder.
Varsa neşe, yoksa neşe.
Fazlası zehirken balın bile,
Sevmeye bir kâkül yeter
Gerisi gereksiz endişe...

1 Aralık 2020

Sefercan Karaman
Kayıt Tarihi : 5.12.2020 00:18:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!