Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Zaten en büyük sermayesi canıydı. Evet polisler ekmeğini canıyla kazanan ve canı her an önde bulunan polisler. Can deyince daha ne denirki. Vatan sağolsun.
genelde şiirin duygusal içeriği ile ilgili yorum yapmam ablacım... ama bu şiir o kadar güzel saf ve temiz işlenmiş ki... tüm polislerin okuması lazım... ellerine yüreğine sağlık bu arada yeni şiirler bekliyorum ablacım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta