Kara bir büyüdür sensiz akşamlar,sinsice gelir çöker kalır üzerime,acımasızca çeker alır güneşimi,yitik ufuklarda kaybolur gözlerim.
İnce,derin bir sızı saplanır mavi sulara,karanlık kuytu koylara sürükler,çeker götürür sensizliğe mülteci yüreğimi.
Işıltılı yakamozlar göz kırpar kahreden yalnızlığa,burcu burcu hasret kokar sensiz akşamlar,deste deste hüzün toplar geceye.
Vakit geldi yine,işte sensizliğin tam ortasındayım,her akşam hiç aksamadan zuhur eden,randevusuna sadık bir dost misali karşımda çoban yıldızı.
Herşey hazır yine sensizliği acımasızca yüzüme vurmaya,divan kurulmuş herşey hazır hesap sormaya,diyeti ben bedeli sen.
Beklemek zordur,bıçak gibi keser boğazını,kör karanlıklarda soluksuz kalırsın,sen beni ancak kahır akşamlarında vurgun yediğinde anlarsın.
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta