Kağıttan bir gemi Şiiri - Basri Erdoğan

Kağıttan bir gemi değil,
duadan bir sandal yaptım bu kez.
Nefesimle katladım her kıvrımını,
ismine üfledim gizlice.
“Batmaz” demedim artık,
çünkü batmak da senden,
yüzmek de…
Umutlarımı değil,
yarım kalmış secdelerimi koydum içine.
Kırık hecelerimi,
geceye sığmayan iç çekişlerimi…
Hepsini senin limanına saldım.
Rüzgâr sensen eser,
deniz sensen taşır dedim.
Olur da varmazsa kıyına,
olur da dönüp yine bana kalırsa
bil ki
ben sana yürümüşüm,
sen bana gelmişsindir.
Çünkü bazı yolculuklar
mesafeyle ölçülmez;
bir kalp diğerine
görünmeden demir atar.
Ve ben anlarım…
Sandalım kıyıya değmemişse eğer,
sen içimde bir liman olmuşsundur.