Kafesler Şiiri - Hamdi Oruç

Kafesler

Kafesin çiçeği kafes kuşu
Kafes kuşumuzun adı limon
Tadı bal
Sarı çiçek gibi bakışı var

Adını limon koymuştum rengine bakıp
Odamda bir öpücük gibiydi her sabah
İlk ışıkların öpücüğü o
Baharın, kışın öpücüğü o
Fırtınalarda bir sarı çiçekti o

Kafes kuşu sevinci aşıladı bana
Sabah-akşam
Kafes gibi sarılı olsa da her tarafımız
Sarı çiçek oldu gönlüm limon oldu
Fırtınalarda ahir zamanda gönlüm
Aşık gönlüm aşık şu kafes kuşu gibi
Orman deği ağladı kafesinde
Acısı yüklüydü sesinde

Limon o, bir kafes kuşu
Ona bakınca anlamıştım
Uçmaktı, şarkı söylemekti hayat
Kafeste uçuşan sevinçti o
Ormanlar vardı hayalinde
Gönlüm gibiydi o kafesinde

Uçardı kafesten lambalara, sehpalara
Bir sabah ona bakınca öğrendim
Kafeste sönmesi lambanın ölüm
Sarı kanatların yana sarkması ölüm
Sarı kuşlara sarı çiçeklere de var ölüm

O gün limonumun kafesi
Kısık nefesi
Ve ölüsü
Dedi bana:
Ey gülüm
Bahçesine aşık gülüm
Hey gül
Ormanlara aşık gönül
Ölümsüzlükse muradın
O sadece sevgisinde Allahın
"Bana seni gerek seni"diyen Yunus Ölümsüz
O beyaz laledir Mevlana ölümsüz...
Mum ölümsüz
Pervane ölümsüz
Fatih ölümsüz yavuz ölümsüz
İstanbul için divane ölümsüz...
Hamdi Oruç