Küçük bir kuş idi kafeste,
Düştü kafes kapısı açıldı,
Açtı kanatlarını göğe doğru,
Bulutlar kanatlarına saçıldı.
Uçarken boşlukta özgürce,
Boşluk maviliğine hapsetti,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




'Özgürlük //
Ne kafesde //
Ne göklerde //
Sadece ve sadece //
Kişinin beyninde // '
diye eklemek istedim bu güzel ve anlamlı hediyenize... Tebrikler. Saygılarımla...
der kı:
gonul gozun gordugu her yer kafes
gonul gozun gordugu her yer hurrıyet
sen kı
gonul gozu oturacagı yerı bellet
ben kı
prangaların kendısıyım
kım-lık-sızım .........
tesekkur ederım...
sevgıyle kal daıma,
ôzgürlük bazen kafeste, bazen kodeste, bazende nefestedir... hele sevdaya tutsak kalinca, özgürlük ötesi yasar insan.. yuregine saglik dost..
:-))))))
Kimine kafes özgürlük , kimine'de özgürlük kafes ...
Tebrikler ...
İlginç fikir,mantık..kutlarım
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta