soluksuz kaldım
asi rüzgarlarında alevlendim
bu karanlıkla başa çıkamıyorum
artık direnmeyi bırakıyorum
yıllarımı alan kafesimi terk ediyorum
bu deva değil ruhuma
hep daha fazlasını isteyen gururuma
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi beğeni ile okudum
Yüzünüzden gülücükler eksik olmasın
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta