Belkide Kaf Dağının küçük çakıl taşlarıdır
yeryüzüne dağılan inciler ve zümrütler.
Gözü saman, çalı, çırpıya aşina olan
hiç hayal eder mi mü'cevheri?
Saman ki, andır anlık dağılır.
Çalı çırpı kendini hatırlatan nice oyun bahçelerinde.
Her dilde aynı türkü sessizce söylenen.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta