Atın elinizden aksi zamanın düz cetvelini, ey ahali!
Kıvrılıverin şu yuvarlağın içine hoşnut mahpuslar misali.
Sadece dinleyin anlatacaklarımı düşünmeden enini boyunu,
Varsayalım bir aşk hikâyesi işte, var mı bundan daha güzel konu.
Yolu sorana taa geriyi gösterir en kıvrımlısından,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Fuzulinin günümüz versiyonu sanki
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta