Kent yağmurla ağladı
Gülümsemesi yitik çocuklar düştü zihnime,
Sonra salkım saçak delikanlısı mahallenin,
Rakı bardaklarını dolduran kahkahalarla
Akın giden zaman hayrına
Bir dönüşle döndüm aynaya
Ceketini alıp giden yolu yarılamış bir adam
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta