Kadir Umay Şiirleri

16

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kadir Umay

Ne gün nede an
Anlamazdı hiç benden
Topraktan insanlar
En çirkin ruhları giyindiler sabah ezanlarına karşı.
Sigara dumanı bile olamadan
Tükendi tüm tütünler.

Devamını Oku
Kadir Umay

Tüm asları çekilmiş bir hayat;
Ve en pis kokulu bir kahve köşesinde
Üstelik masanın dibinede ilişmiş
En uzun isimdi bu aslında, ben için
Bu destede bende vardım;
Jokerdeim en sahtesi hemde.

Devamını Oku
Kadir Umay

Öylesine onlarca mektup yazdım,
Hepsi seni anlatıyordu, benden hiç eser yoktu.
Geceler gündüz olmadı (olamadı)
Bahaneler yarattım kendime gülünç
Aslında yoktu adresin hep armaz oldun.
Günahları döküp yargıladım.

Devamını Oku
Kadir Umay

artık son kozlarımı oynuyorum tarihin karasularında
öylesine sinmişim ki, mevzilenmişim ki;
ateşledikçe dilimi tarihe
adeta ayrılıyor atomlarına sıfırdan
ve öylesine küsmüş ki bana
bombalandıkça ayrılıyor benim boyutumdan.

Devamını Oku
Kadir Umay

Ölüm;
Umar yaşamaktan bir şeyler.
Ölme!
Bir sonbahar akşamında aldatıcı bir karanlık
Ve en çok korktuğumsun
Olmayan bir sesi duymak gibi,

Devamını Oku
Kadir Umay

yalnızlığımı kabul ettim
bunu bilki; sana karşı hiç yenilmedim
duvarıma ismini kazısam bile,
yosma bir kağıt gibi atılmadım ben.
bir deste gül birazda kan buharı
bir türlü saramadığım ellerimle yazdığım şiirlerim var

Devamını Oku
Kadir Umay

Yıllardan sonra ilk kez yapıyorum;
Kağıdı, kalemi almış elime yazıyorum.
Belkide kaybetmişim o günleri, düşünceleri.
Bir özlemdir geçen o yıllar, belkide bir kayıp zaman
Ama yazıyorum, kendimi sana yazıyorum,
Belki farketmeyeceksin ama

Devamını Oku
Kadir Umay

tüm klişeleşmiş kelimelri çıkarıp şiirden
daha bir güzelleştirmek
cümleler içerisinde seni
ve netleştirmek.
yazabilmek en güzelinden ellerini
sonra dalmak betonlara

Devamını Oku