Adım, Kadir oğlu Kadir.
Benim gibisi çok nadir.
Zevk ve keyif adamıyım;
Bence bu her şeye kâdir.
İki kolumda da saat,
Karizma bu, değil inat.
Lüks bir evde otururum,
Yanımda taze bir avrat.
Yaptığım iş, serbest meslek,
Don lastiği gibi esnek.
Başka işlerden anlamam;
Kolay değil, bu yetenek.
Babadan kalan tarlayı,
Yedim bitirdim parayı.
Bu işe çok kızdı dayım,
Dedi:”Ayı oğlu ayı”.
Hovarda, çapkındır gönlüm,
Böyle geldi geçti ömrüm.
Vazgeçemem bu huyumdan,
Başıma gelmeden ölüm.
Yemek benim göbek adım.
Açsa karnım olmaz tadım.
Peynir helvası uğruna,
Ne yolları arşınladım.
Kayıt Tarihi : 7.03.2013 21:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Tanık olduğum bir şahsiyet.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!