Kadın
Kadın,
sessizce güçlü olmayı öğrenmiş bir hikâyedir.
Yüksek sesle ağlamaz çoğu zaman,
içinde biriktirir fırtınaları.
Bir gülüşü vardır,
dünyayı kandırır.
Bir bakışı vardır,
kendini ele verir.
Kadın,
anlaşıldığında değil,
anlaşılmadığında büyür.
Çünkü susmayı
çok erken öğrenmiştir.
Omuzlarında
başkasının yükü vardır hep.
“Ben iyiyim” dediği yerde
en çok yardıma ihtiyacı vardır.
Kadın sevilmeyi ister
ama alışkanlık olmayı değil.
Yanında durulmasını ister,
önünde ya da arkasında değil.
Kırılır,
ama kırıldığını bağırmaz.
Gider,
ama gitmeden önce
bin kere kalmayı dener.
Bir evi yuva yapan
onun sesidir.
Bir kalbi hayatta tutan
çoğu zaman onun sabrıdır.
Kadın,
hem sığınaktır
hem savaş.
Hem merhemdir
hem yara.
Ve en çok da şudur:
Sevdi mi
kendini unutur,
unutulmamak için
sessizce direnir.
Kadın anlatılmaz aslında,
ya hissedilir
ya kaybedilir.
Söz : Mucize
Mucize ŞiirlerKayıt Tarihi : 4.10.2026 10:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!