Sen Kadınım hiç sönmeyen ışığım
Aydınlığın beni terk ettiği zamanlarda
Ay gibi parlayan gülen yüzümsümsün
Çetrefil bir yolda korkularımla yürürken
Ellerimden tutansın
Yalnızlığımda acılarım içimi yakarken
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta