Bir kadın...
Sadece biraz yitik.
Biraz daha fazla;
O evine dönerken sabaha karşılarında günün,
dağınık bir uyur-gezer ordusu gibi
İşlerine yetişmeye çalışan insanlardan.
Biraz daha fazla sadece... Yitik!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




şiir gercekci akışıyla anlatımıyla okuyucusuna hitabıyla ve inci gibi sözlerle dolu bu değerli eseri canı gönülden kutlarım
YÜREĞİNE SAĞLIK DİLERİM GÖNLÜNDE GÜLLER AÇSIN KALEMİN DAİMA YAZSIN İLHAMIN HEP ÇAĞLASIN GÜLEN YÜZÜN HİÇ SOLMASIN İLHAMIN DAİM OLSUN SEVGİLERİMLE +10 PUAN
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta