Kadın Şiiri - Şiir Yüreğim 2

KADİN Gözlerin kadar Kalbinde yorgun Gökyüzü kadar karanlık Yıldızlar kadar dağınıktı UMUTLARIm Bir an toparlanmak istedim Hangi Yanımı toparlayacağımı bilemedim Ben orda sustum .. Susuşlarimda Dinledim kendimi Sonra Kayboldum ... Ahh be Kadın seni ne çok üzdüler Saçımın her beyazinda acı bir Hikaye Yüzümdeki Çöküntüler hayatin çıkmaz yolları Her bir çizgide Bin Acı var Sustuğum yerlerde hep Kurşun yaraları Delik deşik her zerrem Darmadağın her yanım Can kırıkları Cam kırıkları gibi Yara bere içinde bırakmış Seni nasıl üzdüler be KADIN Nasıl soldum Nasıl kurudum Yapraklarım Sonbahar gibi döküldü Gözyaşlarım Çakıl taşı gibi çakıldı. Gözlerimin en derinine Nadide bir çiçektim Kupkuru bir dala döndüm Ah be KADIN seni nasıl üzdüler Bir Ceylan misali vuruldum Bir Orman misali yakıldım Bir deniz misali kirletildim Kimse görmedi yüreğimdeki aydınlığı Hep kör karanlıkta Kalmışım Küllerimden doğacak ken Küle çevirdiler Beni Ah be KADIN seni nasıl üzdüler Şiir Yüreğim ..