Kadim Yankı Şiiri - Hulusi Mutlu Ertan

Toprağın bağrından yükselen masal,
Dallarında gizli binbir fısıltısı.
Her yaprak bir nefes, her kök bir hayal,
Orman, yeryüzünün dilsiz şarkısı.

Gökyüzüne uzanan o dev eller,
Bulutları tutar, yağmuru bekler.
Kuşlara yuvadır, kurda siper,
Doğanın kalbinden huzur derler.

Güneş süzülürken ince sırmadan,
Zaman durur sanki, hiç yorulmadan.
Mevsimler geçip gider de durmadan,
Toprakta can bulur tüm emanetler.

Geceye saklanır eski anılar,
Rüzgârın dilinde kadim yankılar.
Uyanır toprakta ulu uykular,
Bir devrin sırrını saklar ağaçlar.