Hayat Bana Yokuş

Kaderimin yoksulluğu ağaçlara tırmanır
Ağaçlı bir yolda hayallerime ıslık çalarım
Vurgun yemiş kalbim kor olurda yanar
Cebimde ki umutları tek tek harcarım

Her yağmur ve fırtına sonrası yeniden doğarım
Sonrasında rengarenk gökkuşağı olurum
Işık olurum ışık saçarım etrafa, karanlığa
Bir sakinlik orman kuytusu ararım zamanda

Nerede o sakinlik sadece rüyalarımda
Yine bir dik yokuş çıkar karşıma
Sanki beni bekler durur her kavşakta
Yüküm yine ağırlaşır omuzlarımda

Yokuş dik ve o kadar uzun ki ,
Bazen yorulurum bir mola veririm
Çeşmenin başında
Ne zaman inişe geçerim ve düze çıkarım

Onu düşünür o zamanı bekler dururum
Hayatım sanki bir film bir drama.