Ülkünün hilali toprağa düşmüş.
Felek yine bağrımıza ateşin düşmüş.
Koza!nın torunları köyüde yasa bürünmüş.
Bu acı yüreklere ebedi mühür vurmuş.
Ülkü gelin baharında eşini uğurladı.
Kundakta hila’e bütün ğmrünü bağışladı.
Ben yaşarsam kızımla’ diye umut bağışladı.
Kader geldi son dalınıda kopardı.
Babası gelikanlı çağında göçüp gitti.
Hila daha bebeken öksüzlüğü tatı.
Ana ile birbirine yurt oldu tahtı.
Yıllar sonra ecel gelip ikisinide ayırdı.
Sırkıntıoğlu der’ki bıdünya bir gölgedir
Kimi güler kimi ağlar hepsi hakkın emridir.
Hilale rahmet,ülkü anneye sabır niyazımdır.
İnsan ölür sevgi ölmez kalan tek miras odur,
Kayıt Tarihi : 29.08.2026 13:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
28 yaşında babanın ölümü ülkünün dünyaya gözünü açtığı günün dördüncü gününde babasını kayıp etti Annesi bütütü Üniveste okutu kader babası gibi 28 yaşında hilalide ülkünün elinden aldı
Ey kızım sözümü dinlersen eğer
Kışta kalsanda sonu yaz olur gider
Sabredip beklemesini bilirsen eğer
Kara günün ömrü de çok erken biter
İyilik et kızım gönül kırıp hemen çevirme. Felek bozmuş düzenimi sende devirme
Geleceğini düşün seni seveni terk etme
Düşersin betaya onlar toz olur gider
Her yaşamın elbet vardır bedeli
Dere geçerken at değişmez nedeni
Yokluk içinde varlıklı gibi görünmeni
Elbet ağır ödersiniz bunun bedelini
Sırkıntıoğlu der’ki dengeler sabit değil
Varlıklı dünyada yaşamada bedeli belli
Yoksuluk suç değil çalışmamak hatalı
Beş parmağın beşide eşit bile değil
TÜM YORUMLAR (1)