Kader Utansın Şiiri - Damar Adam Serdar ...

Yıllar sonra bir gerçeği daha
kabullendi yüreğim..
Ve anladım'ki: ömür boyu
ağlamakmış seni sevmek..
Hayallerimi yerle bir edip gittin..
Kirpik'lerimden süzülen iki damla,
ve kalbimde senden kalan
o ölümsüz sevda..
Dilimde keşkelerim..
İçimde yarım kalan hayallerin,
acısıyla yaşıyorum şimdi..
Sensiz bir hayat nasıl yaşanıyorsa,
öyle yaşıyorum bende..
Aklım'mı yok, yoksa yüreğimmi
bilmiyorum ama,
kendimden bile
habersizim bu günlerde..
Yarı ölü, yarı diri bir haldeyim..
Hayalleri yarım kalmış..
Yarınları olmayan bir ömrü yaşıyor,
yada yaşamaya çalışıyorum işte..

Hatırlarsan, bir zamanlar
uğruna can verecek
bir adam (Kadın) vardı bir yerlerde..
Gördüğü düşlerde sen..
Aldığı nefes sen..
Ve attığı
her adımda bile seni hayal ediyorken,
şimdi o da habersiz kendinden..
Varlığım, yokluğum,
herşeyimdin sen..
Yüreğime damlayan göz yaşımdın..
Silmeye kıyamadığım,
iki damla yaştın
yanaklarıma süzülen..
Gözlerimle, yüreğimle,
ve bütün kalbimle..
Yüreğimi avuçlarına bırakıp..
Öldürmene gerek yok'ki
bu can zaten senin derdim,
lakin sen! onu da bilmedin..
Bilemedin..

Seni sevmek hayata tutunmam için
tek çıkar yol olsada,
gölgesi olmayan umutlara
hayaller kurmuyorum artık..
Şimdi sen bensiz, bende sensizim..
Herşeyden habersiz,
içime kapandım öylece..
Günlerdir güneşe hasret gözlerim..
Düşünmekle meşgulüm bu aralar..
Aklımı ikiye bölen kararsızlığım,
ve yaşamak zorunda olduğum
gelecek günlerimle yalnızım..
Düşünüyorum..
Yüreğimin bir yanı hâla gidişinde..
Diğer yanı ise:
yaşanmış, ve yaşanmamış
günlerin ızdırabı içinde..
Yokluğuna dayanmak zor biliyorum..
Ellerin olmadan..
Gözlerin olmadan..
Ve gülüşlerinden yoksun..
Seni sensiz, senden uzak yaşamak,
ömrüme verilmiş en büyük ceza..
Ne diyebilirim'ki..
Ayrıldık işte sevgilim, ayrıldık..
Ayrılıdık işte, kader utansın..