Güneşin altında gölgesiz büyüdük
Yüz üstü uzanırdık derenin kenarına boylu boyuna
Nefesimiz gün kokardı
çatlayan dudaklarımızda gizliydi acılar
Aynamız olmadı hiç
suya düşen silüetimizde tarardık saçlarımızı
çakıl taşlarının arıttığı suyun her yudumundaydı hayat
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Kader mevzusu, çok müphem ve pek muğlak bir konudur Eyüb bey. Zira, Resulullah-s.a.v-, Mescid'te kader konusunu tartışan sahabileri görünce onlara kızarak, "ALLAH SİZİ BUNUN İÇİN YARATMADI VE BENİ DE SİZE SİZE BUNUN İÇİN GÖNDERMEDİ! -EV KEMA KAL, Fİ MA KAL-" buyurmuştur.
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta