birgün bu satırları yazarken
evimin yıkılacağını,
çadırda yaşayacağımı
özlemle geçmişimi ancağımı bilemezdim.
artık geleceğimi değil geçmişimi istiyorum,
herkes bir kere ölür ben hergün ölüyorum.
bir enkazın ağırlığı var üzerimde
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta