Ezelden ebede bir kez tanınmışsa hayat insana,
Layık olduğunu yaşar, belki de layıktır yaşadığına.
Varsa vuslatı umudun, akar hasretin pınarına,
Eski bir hikâyedir anlatılan, sevdanın hatırına.
Her ne yaşanmışsa, kader denir yaşanana,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta