efkarlarımı dağıttım biraz yine meyhanede
kadehime baktım,içinde sen vardın,seni görüyordum
bir cam parçasında cansız hayalde olsan,benimleydin ya
yalancı bir mutluluk denizinde o an yüzüyordum
olmayan dostlarımla tokuşturdum masamda kadehimi
nedense hayalinde biraz sallanır gibi oldu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta