Kadavralar Şiiri - Emrah Dursun

Gözlerden uzak....
Bir deli bahar arayışları içindeydik.
Kuytular kendinden gizleniyor,
Karanlıklardan ne kadar kaçabildik ki,
Yada kalbalıklara sığınmak.
o görkemli evlerin parıltısı,
Pembe duvarlarına ay ışığı sarı bir süzmece bırakıyor.
Yalandanda olsa.

Kapıda bir insan yığıntısı, kendinden koruyamadıklarını koruyor korkaklığınca.
Ve hiç bir faça kesmiyor daha iyisinden isim kalitesine.
Yanita uğruna içmeyi sevmiyor içmekten fazla.
Su günahmı bu kafayla .
Üstüne dökülürse kavga sebebi
İçerisi andırıyor bir tenhalığı,
Gözümü kırmızı almış olmalı
Gözükmüyor kan dudaklarından başka kırmızı.
Mayhoş sallantılar
Ağırdan müzikler kulak tırmalıyor
Haykırışlara karışıyor kırılan kadeh sesleri
Hoş bir kahkaha pesleşiyor ardından
Gece kudurdu
Gece kan istiyor
Bozulmamış zarlardan bir düşeş
Eli kulağında gecenin kırk sekizinci yaşımı alıyorum.

Yavaşca gönlüm kavşağında
Uzanırken bir sedye uzantısına
Sarı bir örtü ayılıyor karanlıktan
merhaba dilleri sessiz
İrkildim önce salınarak doğruldu sandım yerinden.
Bu değildir deyip, yer değiştirip yerimde.
Kafamda güzeldi bu ev, gelene kadar. Emeği toplanmış, duavrları çatlak, kırık.
Sıyrılıp arananların arasından.
Eski bir şarkıyı söyler gibi sessizdi.

Ortaılık karanlık ve kadavralar doluşmultu etrafta.
Çoğu ismini bile hatırlamıyor
Öyle hayat gibi hüzün vardı belli gözlerden.
Ve içine çekiyordu yavaş, yavaş.
Duranların kan kırmızısı bakışları.
Kanımı kaynatıyordu korku, yada fazla gerginlikten olsa gerek
Kader yine kendini tanıtıyordu
Daha önceki kayıtsız tecrübelerime dayanarak
Ve önceki yaşanmışlıklardan kalma pişmanlığım.
Eskilerini unutarak
Yeni bir aşka yelken açıyordu, yeni yaşım.

Sonradan göz gezerek yavaşca,
Tanımadık ev gezileri..
Üst kata çıkan merdivenler belki üç beş basamaklı
Fakat o kadar görgüsüzki, gördüklerim.
Uzun geliyor çıkılmayacak gibi
Ve boş bir oda ararken
Banyoya girmişim.
Öyleki fazla muhabet bile etmemiştim zihnimle.
Bütün içten beyazlığıyla aklımda duruyordu gördüğüm.
Sonra tekrar eden bakışları
Üzerimde kalan etkisi
Dirseklerim den süzülen su damlaları, lavoba başında.

Utangaçlığı bırakıp, aşağıda yerimi bulamıyorum.
Ve buraya nasıl geldim onuda hatırlamıyorum
Gözleri ile beni arayanın, adını bile bilmiyorum..

"Sevgilim ve hikâyeler" 1
25.08.2007
Bağcılar