Ben senden hep kaçtım sevgili
Kaçtım
Kaldırımların eskimiş döşemelerine,
Yanlızlıktan eskimiş sokak direklerine...
Kaçış diye tanımlanır mı bilmem ama
Leyla'ları sevdim Mecnun'lardan çok
Hep çaresizdi benim gibi Leyla
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Ben senden hep kaçtım sevgili
Kaçtım
Kaldırımların eskimiş döşemelerine,
Yanlızlıktan eskimiş sokak direklerine...
Kaçış diye tanımlanır mı bilmem ama
Leyla'ları sevdim Mecnun'lardan çok
Hep çaresizdi benim gibi Leyla
Yüreğinde gizliydi sevgisi
Dideminden akardı geceleri
Haykıramadım çöle ama
Üşüdüm senin mevsiminde
Titredim her esen meltemde...
bilmiyorum ki bu içinde yaşayan mecnunun leylasımı....düşünüyorumda galiba bu konuda haksızda değilim bir insan bu kadar severse yüreğinde herhalde mecnunun leylasının minik dahai olsa bir parçasını taşıyordur ki bu kadar seviyor bu kadar seviliyor....
ÜŞÜ AYŞE ÜŞÜ...SEVİLMEKTİR O İÇİNE DÜŞEN, ÜŞÜME DUYGUSU...ÜŞÜMEYEN,YANMASINIDA BİLMEZ...BAHTİ
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta