Kaçarsın
Gün, zehirli dillerin
Yorulmuş ve bıkmış sözcüklerin
Dikenli bahçelerde gezindiği gün...
Düzeltilemez bozulmuşlar.
Bunun içinde kafalar da var.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




O tanımladığınız kötülüklerin sizden ve tüm iyi insanlardan uzak olmasını dilerim.
Saygılarla.
Nevzat Bilgiç
Başarılarınızın devamını diliyoroum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta