Kabusum oldun Şiiri - Ali Saye

Benim kâbusum oldu
Senin son bakışın,
Gitmeni istediğim o gün
Ömrümün en ağır pişmanlığı oldu.

Bir kapı kapandı sandım,
Meğer içimde bir ömür açılmış
Adını koyamadığım bir yara,
Her gece yeniden kanamış.

Artık fotoğraflarına bile bakamıyorum,
Gözlerin değmesin gözlerime diye…
Ama ne garip;
Bakmasam da görüyorum seni,
Gitsem de geliyorsun peşimden,
Nereye dönsem
Bir yanımda sen varsın.

Ne yapsam, nereye gitsem
Hep aklımdasın.
Kalabalıkların içinde yalnız,
Sessizliğin içinde seninleyim.
Unutmak için sustum,
Sustukça daha çok hatırladım.

Sevdiğim…
Çık artık aklımdan.
Ne olur, git içimden.
Bir zamanlar seni nasıl sevdiğimi
Unutmak istiyorum.
Çünkü seni sevmek güzeldi belki,
Ama senden sonra yaşamak
Çok ağır geldi bana.

Affet sevdiğim…
Affet beni.
Seni hâlâ unutamadığım için değil,
Unutmaya çalıştığım için affet.

Bir gün adın geçerse bir yerde,
İçim sızlamasın istiyorum.
Bir şarkı çaldığında
Seni hatırlamak istemiyorum.
Gecenin bir yarısı
Gözlerim tavana dalıp
Seni aramasın istiyorum.

Ben seni kaybettiğim gün değil,
Seni unutamayacağımı anladığım gün
Gerçekten kaybettim kendimi.

Şimdi senden tek dileğim var:
Çık aklımdan sevdiğim…
Çık ki yeniden kendime döneyim.
Çık ki geçmişin gölgesinden
Bir gün olsun kurtulayım.

Ve eğer bir gün
Beni hatırlarsan,
Bil ki seni kötü anmadım.
Sadece çok sevdim…
Belki de haddinden fazla.

Affet sevdiğim…
Affet.
Ben seni unutmak için değil,
Seni severken kaybettiğim kendimi
Yeniden bulmak için gidiyorum.