Sensiz gitmeliyim,
Yalnız tohumlar da yeşeriyor bak!
Kalbiyle yeniden doğuyor her bir zerre,
Yaşamak için illa bu suret mi lazım!
Toprağımda bir nefes;
Ya bir gülün dibinde olurum
ya da karanfilin ağzında.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Toprağa beraber dalacağız,eninde sonunda
Ayrısı,gayrısı yok.
Sen bir gül,ben bir karanfil
"Kabul"
Tebriklerimi bıraktım,sevgiyle...
toprak yaşam kaynağı
bırakıp gidilir mi
uğraşısı doyumsuz, sadık yar
tebrikle ve esenlikle
Teşekkür ederim değerli yorumunuz için.
Birlikte gideni gören yok,
Henüz...
Ama "sevgisiyle giden"
Epeyce vardır,
"Kalp gözü açık..."
İşte öyle bir gidişe,
"Kabul..."
Tebrikler Öğretmenim..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta