Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
MÜKEMMELSİN.........
Nur dolu kalbiniz hiç kirlenmesin...
Yılmaz Helimergin
Kız kardeşim yok. Keşke demeyi sevmem ama keşke sizin gibi bir BACIM olaydı.
Yılmaz Helimergin
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta