Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Başım eğik gönlüm göğ gövdemde o göğerti
Beni bir göl dibine gömdüler gömün dedim
Aşk acemi çocuktu almadılar içeri
Soydular götürdüler gömdüler ölemedim
farklı ve nefis bir girişe güzel bir tamamlama yüreğine sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta