Kabahatler Şiiri - Dağlar Özügüç

Gece bastırır kar yolları kapatır
Ayazın pencere camına çizdiği hayaller
Kasabanın donuk ruhunu yansıtır
Ne yetimin kısa düşü
Penceredeki güzel kızın gülüşü
Ne de sonbaharın kavruk bir yaprağı
Umudunu yitirmişlerin acı feryadını dindirir
Gecesinin şürekası ile işret kolaydır
Geç bunları, asıl mühim olan
Samimiyetsizliğe mesafedir.
Kıymet bilmeyene söz eksiltmektir
Vefasızın gölgesi bile ağır gelir.
Hakikatten ayrılmamak haktır.
Bugünün yarını da olacaktır.
Yaradanın gücüne itaat esastır
Hesap vakti yaklaşırken
Kabahatler gün batımında
Gölgesini vicdan duvarına yansıtır